Οι κήλες αποτελούν προπέτειες ιστών ή οργάνων, συνήθως εντέρου ή λιπώδους ιστού, μέσω αδυναμιών ή ελλείψεων στο κοιλιακό τοίχωμα. Οι πιο συχνές είναι οι βουβωνοκήλες, ομφαλοκήλες και μετεγχειρητικές κήλες. Συχνά προκαλούν πόνο, δυσφορία ή διόγκωση στην περιοχή, ενώ σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε περίσφιξη, η οποία αποτελεί επείγουσα κατάσταση λόγω κινδύνου νέκρωσης ιστών. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινική εξέταση και απεικονιστικές μεθόδους. Η χειρουργική αποκατάσταση αποτελεί την οριστική θεραπεία για την αποφυγή επιπλοκών και βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.